مناطق جغرافیائی ترکیه:

ترکیه در اولین کنگره جغرافیائی ترکیه در سال 1941 ، با  لحاظ   موقعیت طبیعی ، انسانی و اقتصادی ،  به هفت منطقه: آناتولی میانه ( 24.04 % ) آناتولی شرقی (19،18 % ) ، دریای سیاه (14،81 % )،  مدیترانه (11،54 % )، اژه (11،50 %)، آناتولی جنوب شرقی ( 9،61 %) و مرمره ( 9،32 %) تقسیم می شود.

اقتصاد ترکیه  و سیاست   گشایش  به  جهان خارج

رشد متکی بر صنایع ،  در دوره های برنامه توسعه پنج ساله که از سال 1963 به این طرف  در ترکیه اجرا می  گردد یکی از اهداف اصلی اقتصادی ترکیه  می باشد .  در ترکیه تا سال 1980 از سیاست متکی بر واردات، پیروی  می شد  ولی بعد از سال 1980  ، به همراه اجرای برنامه صنعتی شدن   بر پایه صادرات ، پیشرفتهای مهمی  در ارتباط با گسترش اصول و پایه های اقتصاد بازار حاصل گردید . از برنامه ثبات اقتصادی که در  24 ژانویه 1980 به مورد اجرا قرار  گرفت است ، در رشد  و شکوفائی صنایع ترکیه  بعنوان  یک میلاد یاد می شود . بعد از نیمه دوم دهه 80 میلادی ، سرمایه گذاریهای زیر بنائی در بخش صنعتی سرعت گرفت و بمنظور  استفاده بهتر از منابع ، در جهت رفع نیاز   از  روشهای:  ” ساخت  بهره برداری  – واگذاری” و  ” ساخت -بهره برداری”  و  ”   دادن  حق بهره برداری”  استفاده شده است .  به منظور هدایت پس اندازهای به بخش صنعتی، در سال 1981 ” سازمان بازار سرمایه گذاری”  تاسیس گردید  و خدمات بانکی به روز  شدند ، بمنظور  تسریع در بهبود  ارائه خدمات حمل و نقل و ارتباطات  تلاش گردید .  به هدف جلو گیری از رفتارهای  مخرب و  تهدید کننده که مانع رقابت در بازارهای خدماتی و کالائی می شدند  ، در سال 1994 قانونی در خصوص محافظت از رقابت تصویب گردید و یک سازمان مستقلی بنام سازمان رقابت  تاسیس گردید .

تنظیمات جدید صورت گرفته،  در   زمینه صادرات  و تشویق فعالیتهای ارز آور ،  به قدرت  گرفتن رقابت  در بخش صنعت و افزایش صادرات منتهی  گردید  و در پی آن احداث مناطق آزاد و نمایشگاه های بین المللی نیز در رشد   صنایع و  ایجاد ارتباط با بازارهای جهانی موثر  واقع شد .

ترکیه، امروزه دارای اقتصادی است که با اقتصاد جهانی  متحد گردیده و روابط آن با تعداد زیادی از کشورها در نقاط مختلف  جهان در حال  گسترش است و این گسترش مدیون تصمیمات اتخاذ شده در 24 ژانویه 1980 می باشد که روند گذر از مدل تداوم  واردات، به استراتژی متکی بر صادرات را   میسر   ساخت و در این  راستا  امضاء قرارداد اتحاد گمرکی با اتحادیه اروپا  در  تسریع جهانی شدن اقتصادی در دهه 90 میلادی تاثیر فرآوانی داشته است .

در مورد صادرات ترکیه

در دهه 80 میلادی  تغییرات مهم ساختاری در ترکیه  بوجود آمد و همین گرایش و تغییرات،  در سال 1990  نیز ادامه پیدا کرد. بر اساس این تغییرات، سهم کشاورزی در صادرات رفته رفته کاهش و سهم محصولات صنعتی افزایش یافته است .

با نگاهی به موقعیت بخش صادرات، بزرگترین سهم در صادرات ترکیه ، به ترتیب بخش های مربوط به،  خودرو و قطعات خودرو، آهن و فولاد ، فرآورده های نساجی و پوشاک، دیگهای  بخار و ماشین آلات آنها و دستگاه آلات مکانیکی و الکتریکی تشکیل می دهند .